Auteursarchief: Ingrid De Mari

Keuzeformulier

Een moment geduld

Het formulier aan het indienen

gedichten uitgezocht door Baukje Kuperus

Hieronder 2 gedichten die speciaal voor deze gelegenheid zijn uitgezocht door Baukje Kuperus:

Moarn fiere wy de frijheid

En no binne wy 2 minuten stil

Minsken ha jieren foar ús fochten

En in protte ha de striid ferlern

Is der wol in soad feroare

Noch altiid binne minsken op ‘e flecht

Se wolle fuort fan oarloch en geweld

Ut in lân wer in minskenlibben net mear telt

It moardzjen is noch net foarby

Der binnen safolle minsken dy’t sinleas stjerre

Nimmen freget dochs om ‘e dea

Echt nimmen freget derom

Wat soe it moai wêze in libben sûnder rûzje

Mar alline mar freonskip en respekt foar elkoar

Gjin kûgels mar blommen

Gjin tsjuster mar ljocht

Ek no mei de corona virus binne wy beheind yn ús frijheid

Kinne wy net gean en stean sa as wy wolle

Litte wy der mei elkoar foar soarge dat wy dizze frijheid  wer werom  krije

Wêz in stipe foar elkoar en bliuw sûn!

Een gedicht van Harold Zoet                                                                   

Ineens ben ik in tranen.

Voel ik me alleen en maakt de uitzichtloosheid me gek.

Grijpt de angst me naar de keel.

Op andere momenten ben ik positief.

Zie ik wat het ons brengt.

Hoe we dit op de een of andere manier nodig hadden.

De wereld die steeds harder draaide.

Het milieu dat schreeuwde om aandacht.

Mensen die schreeuwden om rust.

En nu lijkt  het alsof de natuur aan de rem heeft getrokken.

Aan de noodrem, alles komt tot stilstand.

Behalve in de zorg.

Daar is de druk enorm.

De mensen die we jarenlang onderwaardeerden,

een hongerloontje betaalden,

zijn  nu onze helden, we klappen voor ze.

Nu wordt zichtbaar wat er echt toe doet.

Gezondheid, saamhorigheid, liefde en verbinding.

De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn.

Dat niets zeker is in het leven.

En hoe dom we zijn geweest.

Om geld, status en schoonheid tot het hoogste goed te verheffen.

Honderd km/uur rijden voor het milieu?

Velen zouden zich er niet aan gehouden hebben.

Nu is er bijna niemand meer op de weg.

Verre vakanties waren de normaalste zaak van de wereld.

Sterker nog, het was een trend waar iedereen  graag aan meedeed.

Hoe verder, hoe beter.

En nu vliegt er bijna niemand meer.

Kinderen brachten we massaal naar kinderdagverblijven en BSO’s.

Onze carrières waren belangrijk.

Gaven ons aanzien.

Thuisblijfmoeders moesten zich altijd verdedigen.

Het woord alleen al……

Nu we verplicht  thuis zitten en onze kinderen ook,

weten we de spelletjes weer te vinden, de verf en de klei.

Worden we zelf weer een beetje kind.

Onze ouderen, waar we voorheen nauwelijks naar omkeken.

Worden nu beschermd met man en macht.

We bieden onze hulp aan.

Doen boodschappen voor  ze en zingen ze toe zodat ze zich niet vergeten voelen.

We bellen en skypen omdat we ze niet kunnen bezoeken.

En nu we de kapper, de schoonheidssalons en de rimpeldokter niet meer kunnen bezoeken,

wat zal er overblijven van onze schoonheidsidealen?

Onze drang om jong te blijven terwijl we nu niets liever willen dan oud worden.

De natuur kan eindelijk ademhalen.

De natuur waar wij deel van uit maken maar waarvan wij zo vervreemd waren geraakt.

Wat zijn wij nietige natuur van zich laat horen.

Tsunami’s, orkanen, bosbranden, epidemieën.

Dan laten we alles vallen en hebben alleen elkaar nog.

Naakt en kwetsbaar

Ik haal ook eens diep adem en droog mijn tranen.

Het komt goed.

Woorden van Arend, namens Dorpsbelang

4 mei 2020

Stil op straat

Het is tweede Paasdag 2020. Zittend voor mijn PC buig ik mij over het schrijven van een tekst in het kader van de dodenherdenking op 4 mei. Alleen zal er dit jaar geen dodenherdenking zijn op de manier zoals dit in alle voorgaande jaren sinds de tweede wereldoorlog plaatsvond. Geen dodenherdenkingsbijeenkomst bij het kerkhof in ons dorp. Niet in stilte met elkaar rond het kerkhof lopen, samen en ieder met zijn eigen gedachten. Geen bloemen leggen. Geen toespraakje van de voorzitter van vereniging Dorpsbelang Wijnaldum, geen voordracht van een gedicht door Baukje Kuperus. Geen “Last Post” en twee minuten stilte. Het is nog geen 20.00 uur op 4 mei, maar als ik nu buiten ben dan is het stil. Een vreemd soort stilte, lege straten, weinig mensen die ieder hun eigen weg gaan, soms een auto of een paar fietsers. Ja, het is stil op straat.

Beperkt in je vrijheid

Deze maanden worden wij beheerst door het corona virus, worden wij beperkt in ons doen en laten en kunnen wij elkaar niet ontmoeten om samen te zijn, het leven te vieren of te gedenken. Er zijn nieuwe regels waar wij ons aan te houden hebben. Regels die indruisen tegen wat wij als mensen met en onder elkaar gewend zijn en waar wij ons goed bij voelen. De meesten van ons zijn er  wel van doordrongen dat deze ongewenste vrijheidsbeperkingen nodig zijn. En daarom schikken wij ons hierin met de hoop dat het niet al te lang hoeft te duren. En dan hebben wij hier in Winaam nog de ruimte in- en om ons huis en ons dorp waardoor wij nog goed wegkomen met deze ingeperkte nieuwe manier van leven. Stel je voor dat je op een kleine bovenwoning zit met een paar kinderen en alleen een balkonnetje. Natuurlijk, er zijn social media en technologie waardoor wij wel met elkaar in contact (kunnen) zijn, maar toch, je voelt je beperkt in je vrijheid.

Deja-vue

Over beperkte vrijheid gesproken, hoe moet het dan geweest zijn in de oorlog. Een situatie die ik, net als velen van ons, gelukkig niet heb hoeven meemaken. Vijf jaar lang niet vrij uit kunnen leven met een gevoel van een altijd aanwezige dreiging op de achtergrond bij alles wat je doet. Vaak ongrijpbaar en toch zo bepalend. Hoe zou het zijn voor de mensen die wel de oorlog hebben meegemaakt en nu dan weer een minister president op TV zien die mensen op het hart drukt om thuis te blijven en alleen naar buiten te gaan als dat strikt noodzakelijk is. Ik weet het niet, maar ik zou me kunnen voorstellen dat zij dan weer beelden voor zich zien van hoe het was in de oorlog, een deja-vue.

Pas op de plaats

Er is in de afgelopen 75 jaar heel veel veranderd. Veel uitvindingen en nieuwe inzichten hebben ons leven veranderd en ons in staat gesteld om onze vrijheid ten volle te beleven. Door de tijd heen hebben wij steeds meer het idee gekregen dat wij met elkaar onze toekomst kunnen bepalen en in toenemende mate alles “onder controle” hebben. Voor alles en nog wat hebben wij voorzieningen en stellen wij onze manier van leven zeker met een wildgroei aan verzekeringen. Een streven naar voorspelbaarheid dat ons doen en laten beheerst. Ik weet dat ik generaliseer, maar toch zie ik aan alle kanten in onze samenleving dit streven een rol spelen. Maar het leven is niet voorspelbaar en “onder controle”. Nu staan we toch weer met de rug tegen de muur. Deze keer geen vijand met een leger, maar nu een virus dat ons bedreigt. Met man en macht probeert de medische wetenschap voor deze dreiging een remedie te vinden. En met z’n allen maken wij een pas op de plaats.

Nederig

De huidige corona crisis laat ons zien hoe betrekkelijk onze zekerheid is. En dat alles wat wij als vanzelfsprekend beschouwden als “ons recht”, op eens niet meer kan. Dat voelt niet goed. Je maakt er wat van, maar het benauwd je wel en je zou willen dat straks alles weer kan en mag. Hierdoor besef je hoe bevoorrecht wij eigenlijk zijn en de rijkdom die wij in ons leven kunnen ervaren.

Hoe moet dat geweest zijn toen er een oorlog uitbrak en een vreemde mogendheid van de ene dag op de andere voor ons bepaalde wat mocht en wat niet. Wie deugde en wie niet. En dat je daar geen enkele invloed op kon uitoefenen. De vrijheid om gewoon mens onder de mensen te zijn geweld aangedaan werd. Hoe moeten de mensen zich toen gevoeld hebben? Ondanks dat wat ik nu ervaar in deze corona crisis, kan ik mij dat nog steeds niet voorstellen. Als je de moeite neemt om de verhalen over de oorlog te lezen, dan besef je dat ons verlies aan vrijheid niet in verhouding staat tot wat mensen in een oorlogssituatie moeten meemaken. Dat maakt je dan nederig.

4 mei

Nog steeds heersen er oorlogen en vindt onderdrukking plaats. Het grote aantal vluchtelingenkampen is hier een schrijnend symptoom van. Op 4 mei herdenken wij de vele slachtoffers die in de oorlog van 1940-1945 het leven verloren en aan de mensen die hun leven hebben gegeven voor de vrijheid van anderen. En dat nog steeds mensen in vergelijkbare omstandigheden hun leven verliezen.

Misschien, door de beperkte vrijheid die wij nu ervaren, dat deze ongewone 4 mei herdenking niet alleen anders is maar ook intenser beleefd wordt dan in andere jaren waarin het ritueel van bij elkaar komen voor het gezamenlijk herdenken misschien de boventoon voerde. Dit jaar komt het aan op jezelf, dat je er voor kiest om even de tijd te nemen om na te denken over hoe het moet zijn geweest om onderdrukt te worden en niet in vrijheid te kunnen doen wat je wilt of waar je behoefte aan hebt. En dat die onvrijheid  toen voor veel mensen resulteerde in de dood.

Te zijner tijd als we het virus de baas zijn dan kunnen wij ons leven weer in vrijheid oppakken, maar laten wij ons bewust blijven van hoe bevoorrecht wij zijn en tenminste 1 keer per jaar hierbij stil staan om 20.00 uur op 4 mei.

Arend Leutscher Voorzitter vereniging Dorpsbelang Wijnaldum

Social Media protocol Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum

Doel van het Social Media protocol

Er zijn verschillende opvattingen over het gebruik van Social Media in verenigingen. Om deze opvattingen niet te laten leiden tot misverstanden is dit protocol ontwikkeld.

Het Protocol:

Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum proberen kennis en andere waardevolle informatie te delen, mits die informatie niet vertrouwelijk is en het Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum niet schaadt.  
Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum ondersteunt de open dialoog en de uitwisseling van ideeën en het delen van kennis.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum zijn persoonlijk verantwoordelijk voor de inhoud die ze, voor zover dat niet tot hun functie behoort, publiceren op blogs, wiki’s, fora  en andere media die gebaseerd zijn op user-genarated content. Zij zijn zich ervan bewust dat wat zij publiceren voor langere tijd openbaar zal worden, met gevolgen voor hun privacy.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum die publiceren op een website anders dan die van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum over een onderwerp dat wel te maken kan hebben met Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum maken kenbaar of zij op persoonlijke titel publiceren. Eventueel aangevuld met een disclaimer waarin staat dat het persoonlijke standpunt niet overeen hoeft te komen met dat van de organisatie (m.n. bij blogs).  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum respecteren het beeld-, auteurs- en citaatrecht.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum publiceren niet ongevraagd vertrouwelijke of andere merk gebonden informatie.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum mogen geen vertrouwelijke en/of schadelijke informatie verstrekken over hun leden zonder hun goedkeuring. Hierin wordt onderscheid gemaakt tussen informatie over de vereniging en de persoon.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum respecteren degene tot wie zij zich richten. Etnische laster, persoonlijke beledigingen en obsceniteit zijn niet geoorloofd. De privacy van anderen wordt gerespecteerd.  
Bestuurders van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum zijn zich bewust van hun relatie met Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum in online sociale netwerken.  
Blogs en sociale netwerken die worden gehost door Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum moeten worden gebruikt op een manier die waarde toevoegt aan de doelstellingen van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum.  
Bij de geringste twijfel over een publicatie of over de raakvlakken met Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum is het verstandig afstemming te zoeken met het bestuur van Vereniging Dorpsbelang Wijnaldum. Het is uiteraard helemaal je eigen verantwoordelijkheid wat je post of publiceert, maar het kan echter geen kwaad advies in te winnen.  

Libbensferhalen skriuwe/Levensverhalen schrijven

Yn de rin fan it libben kin it ferlet ûntstean wat oer it eigen libben fêst te lizzen foar bern of bernsbern of gewoan foar josels. Elkenien wit fan it belang fan fotoalbums, plakboeken en deiboeken. By it âlderwurden giet in minske op syk nei syn woartels, nei de ferhalen dy’t achter him lizze. It libbensferhaal wurdt fan libbensbelang.

Yn Ljouwert, by Tresoar, is sûnt jierren de kursus Levensverhalen schrijven/Libbensferhalen skriuwe te folgjen. Dielnimmers skriuwe en werskriuwe (yn it Nederlânsk of it Frysk), en reflektearje op hichte- en djiptepunten út har libben. In soad minsken knappe op fan prate en skriuwe oer it ferline. It jout grip op it deistich libben en sin oan de dagen.

Yn de rin fan de lessen docht faak bliken dat neat ûnbetrouberder is as it eigen ûnthâld en dat der mear as ien wierheid bestiet. Dy ûntdekking is fan belang, om’t it jin mylder makket en ynsicht jout yn de betreklikens fan it eigen ‘gelyk’. 

Al mear as tweintich jier jou ik kursussen Libbensferhalen skriuwe. Dit jier wer by Tresoar yn Ljouwert. As der yn it eigen doarp in groep belangstelling hat, kom ik ek graach nei de minsken ta.

(Yn it kafee fan Winsum is der fjouwer kear jiers op tongersdei in ‘weromkom-moarn’, foar wa’t nei de kursus noch graach in stok(je) achter de doar hâldt.)

Op myn webside fine jo mear ynformaasje: www.margaclaus.nl

Yn oktober begjin ik mei nije groepen. Jou jo gau op, der is no noch plak!

Easy driving

Beste mededorpsbewoners,

binnenkort gaan we van start met het project “Easy Driving”.

Waarom Easy Driving

Je ziet het overal in Nederland, het steeds toenemende aantal auto’s op de weg en in de steden en wijken. De kosten om een auto op de weg te houden lopen ieder jaar op, en dat terwijl we die juist zoveel mogelijk terug willen dringen.

Is het echt nodig om die dure stationwagen bij de deur te hebben staan terwijl die alleen maar nodig is voor familiebezoekjes en tijdens de vakantie. En waarom een extra auto om de bijtelling van de lease-auto te vermijden? Of een 2de auto die maar een paar keer per week wordt gebruikt om boodschappen te doen.

Tel de kosten van deze auto’s maar eens bij elkaar op en je zult versteld staan hoe duur dit blijkt te zijn. Je hebt aanschaf, wegenbelasting, verzekering, afschrijving, onderhoud en brandstofkosten waardoor dergelijke auto’s relatief duur zijn.

Hoe gaan we dit doen

De opzet is als volgt: Bij het Dorpshuis komt een elektrische leenauto te staan die via internet, met een app, te reserveren is. De kosten zijn uiteraard afhankelijk van het type auto wat we neer gaan zetten. Voor een idee van de mogelijke types auto’s en de kosten kun je het beste op de website van Easy Driving kijken: https://easydriving.eu

Zie daarnaast ook de flyer die jullie in de bus hebben gekregen en hou onze website en Facebook in de gaten voor verdere berichten

Mocht je belangstelling hebben om mee te doen, dan kun je je opgeven, met vermelding van een inschatting van het gebruik wat je van de auto wilt gaan maken, bij dorpsbelang@winaam.nl, onder vermelding van Easy Driving.

Dorpsbelang Wijnaldum

Winamer autosticker

Nu te koop in het archeologisch steunpunt , Winamer autosticker in zwart of zilver. Uniek en maar 4 euro per stuk, opbrengst voor de activiteiten in het dorp! Na de verbouwing is de sticker ook verkrijgbaar in het dorpshuis

Lokale energiecoöperatie

Beste inwoners van Wijnaldum,

Dorpsbelang Sexbierum-Pietersbierum is van plan een lokale energiecoöperatie op te richten. Dit in navolging van ons buurdorp Oosterbierum.

Wat is een energiecoöperatie? Een energiecoöperatie is een samenwerkingsverband van dorps-/streekgenoten dat samen een installatie beheert waarmee het duurzame energie opwekt. De coöperatie heeft geen winstoogmerk. Het geld dat de coöperatie verdient komt 100% ten goede aan de lokale gemeenschap en leefbaarheid in Sexbierum, Pietersbierum en Wijnaldum.

Wat zijn we van plan? In Oosterbierum ligt, op basisschool de Flambou, het dak vol zonnepanelen. Al meer dan een jaar produceert het dorp hierop duurzame wijze energie. In Sexbierum heeft de familie Jukema (aan de Pastorijreed) een dak beschikbaar gesteld. Dit dak willen we medio 2019 voorzien van zonnepanelen. Inwoners van de dorpen Sexbierum, Pietersbierum en Wijnaldum kunnen dan zelf panelen kopen bij de op te richten energie coöperatie Fryske Flinter.

Wilt u ook energie van de zon? Doe dan mee met dit coöperatieve zonnedak. U bespaart daarmee op uw energierekening, beschermt het klimaat én steunt activiteiten in de dorpen Sexbierum, Pietersbierum en Wijnaldum.

Meer weten? Donderdagavond 21 maart 2019 organiseren we een informatieavond in Dorpshuis ‘De Bijekoer” te Wijnaldum. Deze avond begint om 20.00 uur. Wilt u precies weten wat zonne-energie van Fryske Flinter u oplevert? Neem dan uw meest recente afrekening mee, zodat we voor u uw besparing uit kunnen rekenen. Alle inwoners van de dorpen Wijnaldum, Sexbierum, Pietersbierum maar ook Oosterbierum en Klooster-Lidlum zijn van harte welkom!

Wilt u nu al meer weten of kunt u niet aanwezig stuur dan een e-mail naar info@fryskeflinter.nl.

Namens Dorpsbelang Sexbierum Pietersbierum

Jelle Seerp Jukema  en Jelle Jan Wissmann