 |
Jan en Wieke Postma
2 juli 2010 - Als boerenzoon komt Jan Postma in 1966 in Achlum als verrassing voor zijn ouders ter wereld, zijn broer is hem net enkele minuten voorgegaan. Jan is de hekkensluiter van vier kinderen in dit mannengezin.
.
|
Het blijkt een vruchtbaar dorp te zijn want in dezelfde maand komen er nog twee tweelingen ter wereld, en als in Lollum, een dorp verderop, ook nog in diezelfde maand een tweeling wordt geboren, haalt dit bijzondere item zelfs de pers. Na de lagere landbouwschool gaat Jan verder leren en gaat hij naar de middelbare landbouwschool met als doel het bedrijf van zijn vader over te nemen. Dit doel wordt helaas niet bereikt want als Jan 14 jaar is, overlijdt zijn vader en neemt zijn broer het bedrijf over. Maar het boeren zit Jan in het bloed en hij gaat aan het werk van (zelfstandige) boerenhulp tot aan bedrijfsleider op verschillende boerenbedrijven in de omgeving van Wijnaldum, waaronder op de boerderij van de familie Zeinstra (Getswerdersyl 9) en bij de familie Terpstra (Foarryp 5). Sinds 2 ½ jaar werkt Jan bij AB Fryslân.
Wieke Suierveld is in 1968 geboren in Tirns, een klein dorpje vlak bij Sneek; zij is het vierde kind uit een gezin van vijf.
Jan en Wieke ontmoeten elkaar in 1988 tijdens een avondje stappen “in het park” in Bolsward.
Samen een glaasje cola drinken aan het eind van de avond bleek toch de eerste druppel van een ontluikende liefde. Ze gaan samenwonen in Sexbierum, wat mooi centraal ligt, dicht bij het werk van Jan. In 1990 trouwt het stel en na één jaar wordt hun dochter Marrit geboren en twee jaar daarna hun zoon Arjen, die maar 3 dagen heeft mogen leven. Jan en Wieke zijn in die periode Jehova’s getuigen geworden, ze waren hier al een tijdje mee bezig maar het overlijden van Arjen heeft dit proces versneld en ze laten zich dopen. Door het evangelisatie werk begint Wieke aan een bijbelstudie. Doordat het huis in Sexbierum gehorig is en ze het er niet prettig vinden wonen, verhuizen ze 1995 naar Franeker. Als er zich na 4 jaar de kans voordoet om in een vrijstaand huis in Wijnaldum te komen wonen, weer dicht bij Jan zijn werk, is de koop gauw rond en verhuizen ze naar de S.van der Molenstrjitte 7, waar ze met veel plezier wonen. Op een braak stukje grond op de Foarryp 13 hebben Jan en Wieke dan al hun moestuin en als 5 jaar later dit huis leeg komt en ze het kunnen kopen is de deal gauw gemaakt. Beide geboren op het platteland, kunnen nu volop genieten van de ruimte om hun heen en het mooie uitzicht op de velden zowel aan de voor- als achterkant van het huis. Maar ook de reeën en roofvogels die je hier ziet en het gevoel “aan de rand van de wereld” te wonen (zo dicht bij de zeedijk) maakt dat Winaam zo bijzonder voor hun is.
In 2005 besluiten Jan en Wieke om bij de Jehova’s getuigen weg te gaan, het biedt hun beiden naar ieders inzicht geen voldoening meer. En vanaf die tijd bemoeien ze zich meer met de buren en het dorpsleven. Jan gaat in het bestuur van het jeugdkaatsen en mag graag een potje klaverjassen in het buurthuis. In zijn vrije tijd mag Jan graag vogels observeren en geniet hij van de natuur, hij is dan ook actief bij de vogelwacht in Franeker.
Wieke begint in 2006 met een studie theologie, godsdienstwetenschap en –psychologie, aan de NHL, ze is de enige buitenkerkelijke leerling daar die zich aan deze studie wijdt, wat best wel uitzonderlijk is. Ze geeft aan dat ze geen dominee wil worden maar meer godsdienstpastoraal werk wil verrichten. Wieke werkt één nachtdienst per week als vrijwilliger bij het hospice ‘De Spiker’ in Harlingen. Als hobby doet Wieke aan goalball. Deze voor mij onbekende sport heeft te maken met hun dochter Marrit die op 12-jarige leeftijd slechtziend is geworden. Het is een erfelijke aandoening waarbij de zenuwbanen afnemen en het middenzicht wazig is. Er is een kans dat deze aandoening zich herstelt of zich verslechtert maar ook blindheid behoort tot de mogelijkheden.
Marrit die ook in de huiskamer aanwezig is, vertelt dat ze naar het speciaal onderwijs in Haren is geweest en nu met 3 andere jongeren in Grave woont in een woonhuis, waar ze leert om zelfstandig te kunnen wonen. Op dit moment is ze elk weekend en in de vakanties bij haar ouders in Wijnaldum.
Samen met haar moeder beoefent ze goalball, het is een hobby van hun beide. Het televisieprogramma ‘man bijt hond’ heeft hier eens een uitzending aan gewijd. Bent u ook zo benieuwd wat deze sport precies inhoudt, google dan naar: man bijt hond goalball.
Wederom blijven we op het streekje en in het volgende interview krijgt u meer te lezen over Mark en Tony Brand, woonachtig op de Foarryp 17 te Winaam.
|
